ثبت نامهٔ وارده و ارجاع دادنش
شمارهگذاری، طبقهبندی، و نوشتن دستور روی ارجاع.
نامهٔ وارده از سری خودش شماره میگیرد — جدا از صادره و جدا از داخلی. سه دفتر، سه شمارش.
موقع ثبت، طبقهبندی را درست انتخاب کنید. «محرمانه» یعنی حتی منشی دبیرخانه هم متن را نمیبیند. این در لایهٔ داده اعمال میشود، نه با پنهان کردن یک دکمه — یعنی هیچ صفحهای، هیچ گزارشی و هیچ جستجویی آن را بیرون نمیدهد.
برای ارجاع، همیشه دستور بنویسید: «برای اقدام» یا «جهت استحضار». گیرنده باید بداند از او چه انتظاری میرود، و زنجیرهٔ ارجاعها بعداً همین را نشان میدهد. نامهای که بدون دستور ارجاع شود، روی میز کسی مینشیند که نمیداند باید کاری بکند یا نه.
عطف و پیرو دو چیز متفاوتاند و جدا نگه داشته میشوند. عطف یعنی «در پاسخ به نامهٔ فلان»؛ پیرو یعنی «در ادامهٔ نامهٔ فلان». اشتباه گرفتنشان زنجیرهٔ مکاتبه را بعداً غیرقابلدنبالکردن میکند.