جدول تصمیم، بهجای ده دروازهٔ پشت سر هم
وقتی قاعدهها زیاد میشوند، جدول از نمودار خواناتر است.
گاهی تصمیم یک شرط ساده نیست. «اگر مبلغ زیر ده میلیون و دپارتمان فنی بود، مدیر فنی؛ اگر بالای صد میلیون بود، مدیرعامل؛ اگر...» — کشیدن این با دروازه، نموداری میسازد که کسی نمیتواند بخواندش.
جدول تصمیم همان قاعدهها را به شکل سطر و ستون میگیرد: هر سطر یک قاعده، ستونهای ورودی شرطها، ستون خروجی نتیجه.
دو مزیت دارد. اول اینکه خوانا میماند — کسی که فرایند را نساخته هم میتواند سطرها را بخواند و بفهمد چه اتفاقی میافتد. دوم اینکه عوض کردن یک قاعده یعنی عوض کردن یک سطر، نه بازکشیدن نمودار.
جدول تصمیم را میشود از داخل فرایند صدا زد، و خروجیاش داخل متغیرهای فرایند مینشیند تا مراحل بعدی از آن استفاده کنند.
اگر سطرها از حدود بیست تا بیشتر شد، معمولاً یعنی دو تصمیم متفاوت را در یک جدول جا دادهاید. دو جدول خواناتر است.